My Life

Απογεύματα στο μπαλκόνι*

Περιμένω ξανά εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα που καθόμασταν στο μπαλκόνι με καφέδες και τσιγάρα. Μιλούσαμε με τις ώρες, ο ήλιος μας χτυπούσε στο πρόσωπο και η ζέστη ήταν αφόρητη. Τίποτα δε μας ένοιαζε, η ανεμελιά σε όλο της το μεγαλείο. Μας έπιανε το βράδυ και συνεχίζαμε να ενοχλούμε ως αργά τους γείτονες με τα γέλια μας. Οι καφέδες γίνονταν τεκίλες και κρασιά, η συντροφιά μας μόνο έμενε ίδια. Οι κουβέντες μας εναλλάσσονταν από αστεία κουτσομπολιά σε σοβαρές, από καρδιάς -που λένε- συζητήσεις. Κάναμε σχέδια για διακοπές, άσχετα αν ποτέ δεν πραγματοποιούσαμε ακριβώς αυτό που θέλαμε. Ήξερα τότε και τώρα το ξέρω, ότι ο χρόνος και η καθημερινότητα φθείρουν τις σχέσεις. Ναι, το γνώριζα. Ποτέ μου, όμως, δε το πίστεψα για μας. Νόμιζα ότι θα μείνουμε αλώβητες από τη δύναμη της συνήθειας που πέρασε από πάνω μας και συνεχίζει να περνάει. Η αγάπη, όμως, μένει. Αυτό το ξέρω στα σίγουρα. Κι αν οι καιροί μας φέρουν ακόμα πιο μακριά, το ξέρω πως δε θ’αλλάξουν και πολλά. Οι λίγες στιγμές που θα μας ενώνουν θα είναι ίδιες, όπως παλιά. Και θα μου θυμίσουν πάλι εκείνα τα απογεύματα στο μπαλκόνι..

969494_10201282887297118_547413917_n
24/05/2013

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s