My Life

Που πήγαν εκείνες οι όμορφες γιορτές με τα γλυκά όνειρα;

 

 

Πάλι αυτό το καταραμένο σφίξιμο στο στήθος. Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, πάντα το ίδιο. Από τη μια τσαντίζομαι που είμαι τόσο ευαίσθητη και ευσυγκίνητη, από την άλλη το βρίσκω λογικό. Βλέπεις, όταν έχεις ζήσει μια παιδική ηλικία ασφυκτικά γεμάτη από όμορφες στιγμές, ειδικά τις περιόδους των γιορτών, ο οργανισμός σου δεν αντέχει την αναπάντεχη μιζέρια και αντιδρά. Δεν παραπονιέμαι, όχι. Κάθε άλλο, αν δε δεις το άσχημο, πως να εκτιμήσεις το όμορφο; Αλλά να, είναι το γενικότερο κλίμα που πάει κάθε χρόνο από το κακό στο χειρότερο και δε μπορώ παρά να ξεφυλλίζω άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες και να χαμογελάω ασυναίσθητα. Είναι μια δική μου προσωπική ιεροτελεστία, πλέον, όποτε τα βρίσκω σκούρα, ανοίγω τα ντουλάπια και αραδιάζω στο πάτωμα φωτογραφικά άλμπουμ και καμμένα φιλμάκια από το ’90. Κι όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο αυτές τις μέρες στρέφομαι σε αυτή μου τη συνήθεια. Δε ξέρω αν έχει να κάνει με το ότι τότε ήμουν μικρό παιδί ή όντως οι γιορτές ήταν πιο χαρούμενες, αλλά πλέον Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά δε μπορώ να νιώσω. Πότε έρχονται, πότε φεύγουν ούτε που το καταλαβαίνω. Δε ζητάω να το αλλάξω αυτό, ούτε να έρθουν εκείνες οι μέρες πίσω. Άλλωστε αυτό, καλώς ή κακώς, δε γίνεται. Το μόνο που θέλω είναι να μπορώ, όσα χρόνια ακόμα κι αν περάσουν, να μπορώ ανά πάσα στιγμή να ανατρέχω σε αυτό το παρελθόν που πάντα μου λείπει. Να ανοίγω το ντουλάπι, να βγάζω έξω τα άλμπουμ και να βουτάω, έστω προσωρινά, στις όμορφες γιορτές που ποτέ δε θα ξανάρθουν.

Advertisements

3 thoughts on “Που πήγαν εκείνες οι όμορφες γιορτές με τα γλυκά όνειρα;

  1. Μα εσύ δεν έγραφες πριν πολύ λίγες μέρες Δάφνη μου, πως:
    «Μπροστά δε ξέρω τι θα βρω, μα πίσω δεν γυρνάω» ;;; 😉
    Πώς μπορεί να πάει κανείς μπροστά και δεν εννοώ στο μέλλον, αλλά να παραμείνει στο μαγικό Τώρα όπου όλες οι ευκαιρίες υπάρχουν, όταν απλώνει φωτογραφίες και τη «βρίσκει» αναπολώντας ακόμα και την παιδική του ηλικία; 😛
    Ξέρω πως δεν βοηθάει η επίπλαστη κατάσταση των γιορτών και μένα μου τη «δίνει» αλλά Όχι, η χαρά, η ομορφιά, η επικοινωνία με τους φίλους μας, Τώρα μόνο υπάρχει! 😉

    Πολλά πολλά χαμογελαστά ΑΦιλάκια σου στέλνω! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Είναι της περιοδου Στεφανία μου, θα περασει. Και είπαμε πηγαινω μπροστά, αλλά πάντα κάτι μας κρατάει λίγο πίσω όλους. Τουλάχιστον αυτό που κρατάει εμένα είναι κάτι όμορφο κι όχι δυσάρεστο. Χρόνια σου πολλά, να χαίρεσαι το όνομα σου. Σε φιλώ ❤

      Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές Δάφνη μου! 🙂
    Το παρελθόν είναι χρήσιμο μόνο για να του ρίχνουμε μερικές ματιές, να παίρνουμε μαθήματα απ΄τα λάθη μας και να χαμογελάμε τρυφερά με τα παιδικά μας χρόνια! 😛
    ΑΦ! ❤

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s